ARALIK 2003

Çiyayê me ewê şînbibin, tû wê bibînî
Emê bi şevbigirin tû wê bibînî
Emê bi roj bigirin tû wê bibînî


(Dağlarımız yeşerecek göreceksin
Geceyi tutacağız göreceksin
Güneşi tutacağız göreceksin)

Akşamlar böyle biter
Hep böyle dertli biter
Evli evine gider
Kuşlar yuvaya döner

Bir de sen gitme
Bir de sen gitme içimden
Yaralıyım ben

Giden bu yolculardan
En çok ben şanssızım
Ne kadar çok yaşadıysam
O kadar çok yalnızım

Biraz da sen ağla
Ölürken bile hasretim sana
Bir tek sen anla

(Orhan Kotan ve Ahmet Kaya, bedenlerini sürgüne, şarkılarını ülkeye emanet attiler)


Yeni bir dünya için kardeşler
Yeni bir dünya için bu kavga
Bu kan
Bu zulum

Yeni bir dünya için kardeşler
Yeni bir dünya için bu sabır
Bu kin
Bu sancı

Bu dağlarda vuruldu boyunduruk
Kınalı türkülerin boynuna
Halkların kardeşliği adına
Bu dağlarda deşildi gebe kadınların karnı
Bu dağlarda boğazlandı istiklal-i tam
Oysa namlular daha soğumamıştı

Ekmeğimiz yoktu
Mermimiz yoktu
Bin can ile
Bir umut ektiğimiz
Toprağımız yok.
Dağlar gibi yığıldı ölüler
Ve ayaklar altında namusumuz

Lanetlenmiş
Aç çoluk çocuk
Kadınlarımız, davarlarımız

Haldan bilmez
Geçit vermez kanlı zilan
Of off offf be

Tifüs ve kanser
Ve siyatik
Difteri
Kalp yetersizliği, ülser vesaire
Ve cümle illeti muzır haşeratın
Bir de açlık
Bir de zulum
Bir de zindanlar.

Issız bir uğultudur doğanın padişahı
Fideler cılız
Dağlarda umudun hazin sancısı
Toprağın bağrında tohum
Kan revan içindedir.
Ve kan revan içindedir türkülerimiz;

"Kış günüdür güller açmaz
Dallarda bülbüller ötmez
Can arzular elim yetmez
Vahh lımın
Bırindarım
İçerden
İçerden yar içerden
Kes bağrım yar içerden"
İşte namus
İntiharı düşünür kederinden
Ve bu boş tencerenin onulmaz kahrı
Utanır kendikendinden
Birebir vermeyen toprak
Karasaban
Yaşlı öküz.
Sebisübyan
Aç-susuz
Ne giden
Ne beklenen var
Ve dağlarda
Çırılçıplak eşkiyalar

Ay ışığı vurmuş
Toprak yanıyor
Toprağın üzerine
Kimler düşüyor
Kimse bu yangını
Görmüyor duymuyor
Onun için mi dağlar
Yıldızlar ağlıyor

Oy benim canım
Yaralı ceylanım
Henüz yolun başında
Solup giden baharım

Ay ışığı vurmuş
Toprak kanıyor
Dudağının kıvrımından
Gözüm nereye sızıyor
Bu kaçıncı baharım
Başlamadan bitiyor
Onun için mi dağlar
Yıldızlar ağlıyor

Çökertme’den çıktım da Halilim
Aman başım selamet
Bitez de yalısına varmadan Halilim
Aman koptu kıyamet

Arkadaşım İbram Çavuş
Yoldaşlara emanet
Burası da Aspat değil Halilim
Aman Bitez yalısı
Yüreğime sancı saldı
Aman kurşun yarası

Gidelim gidelim Halilim
Çökertme’ ye varalım
Kolcular geliyor Halilim
Nerelere kaçalım

Teslim olmayalım Halilim
Aman kurşun saçalım
Burası da Aspat değil Halilim
Aman Bitez yalısı
Yüreğime ateş saldı
Aman kurşun yarası

(1996 yılında Refahyol hükümetinin iki liderine taşlama olarak yazılmıştır...)

Bu yoksulluk beni delledi
Aldı aklım yaktı külledi

Bunu yapan iki kişi
Biri erkek biri dişi
Halden bilmez iki kişi
Vay!..

Çilli kedi, çilli kedi vay
Ciğerimi yedin kedi vay

Bunu yapan iki kişi
Biri erkek biri dişi
Halden bilmez iki kişi
Vay bee!..

Ömrümde nice sızı var
Kışların önü yazı var
Kalbim kuşatmalarda dar
Dağlarda ölmek isterim

Verilir hiç tutulmaz söz
Her yanımda bin namert göz
Gardaşlarım olmuş bir köz
Dağlarda ölmek isterim

Oy dağlar, oy dağlar
Uzaklarda yarim mi var
Oy dağlar, oy oy dağlar
Evde bekleyen yarim mi var

Ben ateşten hınçtan doğdum
Zamansız solan gül oldum
Üç-beş kuruşa kul oldum
Dağlarda ölmek isterim

Kaç bahar ağladım kaldım
Derin hasretlerde yandım
Kentler zalimdi dayandım
Dağlarda ölmek isterim

Oy dağlar, oy dağlar
Evde bekleyen yarim mi var
Oy dağlar, oy oy dağlar
Uzaklarda yarim mi var

Yüzüne baktığımda
Neden yüzü gülmüyor
Tam sabah olacak derken
Birden gece oluyor

Öyle çok yalnızım ki
Sığmıyorum geceye
Ay bile bak kararmış
Hüzün çökmüş geceye

Niye böyle Anne
Niye başım dönüyor
Niye böyle Anne
Niye içim geçiyor

Yüzüne baktığımda
Neden yüzü gülmüyor
Tam sabah olacak derken
Birden gece oluyor

İnsanlar yalnızdırlar
Sığmıyorlar geceye
Ay bile bak kararmış
Hüzün çökmüş geceye

Niye böyle Anne
Yine başım dönüyor
Niye böyle Anne
Yine içim geçiyor

Yağmurdan çıkar gelirdim
Başımı öne eğerdim
İşsizdim biliyordun
Çaresizdim biliyordun
Yine de çok seviyordun
Ya sonra?

Benden selam söyleyin,
O nazlı sevgiliye
Tutsakmış da ne olmuş
Demiş birisine
Benden selam söyleyin
O nazlı gözlerime
Unutamadım unutamadım


Acı tatlı günlerimiz
Oldu elbette (bizim de)
Anlatırdım gülerdin
Gözlerimden öperdin
Bu günler geçecek derdin
Ya sonra?

Benden selam söyleyin,
O nazlı sevgiliye
Hapismiş de ne olmuş
Demiş birisine
Benden selam söyleyin
O nazlı gözlerime
Unutamadım unutamadım

O kızı nerde nasıl görsem
Aklımı başımdan alır ağzı
Saçları şıra köpüğü desem
Kaşları bıçak izi kırmızı

Yakut pulları mı bu ne görkem
Kanlı gözbebeklerindeki yazı
Beni nasıl büyüledi bilmem
Kirpikleri örümcek kırmızı

Kızıl demirden bir ünlem
Salınması yangın yalazı
Korkmasam öpmeye eğilsem
Dişleri elektrik kırmızı

Jilet yiyen kız Merih’li gecem
Birlikte bulacağız belamızı
Sonumuz kuşkusuz cehennem
Kırmızı kırmızı kırmızı

Çarpılmışım başım sersem
Sevdim jilet yiyen kızı
Göğsündeki kumrulara değsem
Gagaları zehirli kırmızı

İçerse kezzap içer hem
Sarhoş da olmaz azıp bazı
Yasak bölgelerine insem
Tüyleri ısırgan kırmızı

Gece gündüz tek düşüncem
Kasıklarımdaki ince sızı
Artık kimseyle sevişemem
Anladım sevişmek kırmızı

Jilet yiyen kız Merih’li gecem
Birlikte bulacağız belamızı
Sonumuz kuşkusuz cehennem
Kırmızı kırmızı kırmızı

Güzelim yürekten bağlıyam sana
Eziyet eder mi seven sevene
Yandırdın kalbimi aman
Ay kaşları keman
Bu derdime inan yar
Sensiz yaşayabilmerem
Ey sevgili canan
Bu derdime inan

Seni görmeyende fenadır halim
İntizarda koyma gadan ben alım
Yandırdın kalbimi aman
Ay kaşları keman
Bu derdime inan yar
Sensiz yaşayabilmerem
Ey sevgili canan
Bu derdime inan

Bebeğin beşiği çamdan
Yuvarlandı düştü damdan
Beybabası gelir Şam’dan
Nenni nenni nenni
Nenni bebek hey (oy)

Bebek beni deleyledi
Yaktı yaktı kül eyledi
Elaleme kul eyledi
Nenni nenni nenni
Nenni bebek hey (oy)

“Selam ederim halkıma
baş eğip
el bağlamasın”